Stopp!

Það er aldrei gott þegar verkefni sem nálgast lokafrest (þó enn sé nú svo sem nægur tími, engin þörf á að panika:)) eru stopp af einhverjum ástæðum. Það er samt alveg ótrúlegt hvað manni líður alltaf mikið betur með það ef það er eitthvað annað en manns eigin seinagangur, leti eða almenn vandræði með að kveikja á perunni sem heldur aftur af öllu saman, til dæmis seinagangur annarra eða það að ekki næst í þá sem þurfa að líta á verkefnið áður en haldið er áfram. Miklu betra upp á samviskuna.

Það er merkilegt hvað fjórir mánuðir geta verið stuttir...