Stolnir óbókonsertar...

Það er merkilegt hvað trompetleikarar hafa gaman af því að ræna verkum frá óbóleikurum og spila þau á trompet. Ég er að æfa eitt slíkt núna, konsert í d-moll eftir Albinoni. Það eru ekki svo mörg tækifærin sem maður hefur til að spila tónlist frá þessum tíma í moll, einfaldlega vegna þess að hljóðfærið réð ekki við það.

Það er gott að eiga lasagna frá því í gær í ísskápnum þegar maður er búinn að fara út að hlaupa:)